Stolicą państwa jest Taszkent. Liczba ludności wynosi dwadzieścia siedem i pół miliona. Powierzchnia kraju wynosi pół miliona kilometrów kwadratowych. Jest to republika , w której rządy autorytarne sprawuje prezydent. Obecnie jest nim Islom Karimov. Ludzie zamieszkiwali tereny Uzbekistanu tysiąc lat przed naszą erą, następnie tereny zostały podbite przez Aleksandra Macedońskiego a w XIX wieku przez Rosję Carską co miało istotny wpływ na historię Uzbekistanu. Państwo zostało założone w 1924 roku. Jednak ogłoszenie niepodległości nastąpiło trzydziestego pierwszego sierpnia 1991. Uzbekistan musi uporać się z katastrofą ekologiczną w wyniku fatalne polityki ZSRR , chodzi o złe nawadnianie pól bawełny. W miejscu wysychającego Jeziora Aralskiego powstało olbrzymie miejsce składowania groźnych odpadów radioaktywnych i chemicznych. Powoduje to bardzo duży wskaźnik umieralności. Najczęściej spotykane choroby to rak , cholera i białaczka a także u noworodków występowanie tak zwanych wad genetycznych. Powierzchnia kraju wynosi prawie dwieście pięćdziesiąt tysięcy kilometrów kwadratowych. Liczba mieszkańców Zjednoczonego Królestwa wynosi prawie sześćdziesiąt jeden milionów obywateli. Ustrój państwa nazywamy monarchią parlamentarną, rząd odpowiedzialny jest przed parlamentem. W dzisiejszych czasach, funkcje rodziny królewskiej są jedynie zachowywane by podtrzymywać tradycję niż sprawować władzę, która sprawuje faktycznie premier. Obecnie jest nim Gordon Brown. Królową Zjednoczonego Królestwa jest Elżbieta II. Tereny Wielkiej Brytanii były zamieszkiwane w Starożytności przez ludy celtyckie. Następnie przyszła epoka Imperium Rzymskiego. Po zakończeniu tej epoki , ziemie zostały opanowane przez plemiona anglosaskie. Istotnym wydarzeniem w historii tego kraju był akt supremacji z roku 1534, powodujący odłączenie się Królestwa od Kościoła Katolickiego. W roku 1921 oderwała się jedna z prowincji , państwo to nazywa dzisiaj Irlandią. Obecnie Wielka Brytania to potęga światowa , posiada około dwustu głowic nuklearnych. Liczba ludności wynosi pół miliona , a powierzchnia to dwadzieścia osiem tysięcy kilometrów kwadratowych. Ustrój to monarchia parlamentarna , kraj jest brytyjskim dominium. Urzędowym językiem jest język angielski. Niepodległość Wysypy Salomona ogłosiły siódmego lipca 1978 roku. Wyspy zostały odkryte w 1568 przez hiszpańskich żeglarzy. W swoim pierwszym okresie były one podzielone pomiędzy Niemcami i Wielką Brytanią. Okres II Wojny Światowej to czas japońskiej okupacji dla mieszkańców wyspy, tam też później miały miejsce ciężkie walki miedzy Amerykanami a Japończykami. Wskutek walk Japończycy zostali zmuszeni do opuszczenia Wysp Salomona. Po wojnie kraj doczekał się sporą autonomię ( 1976). Po uzyskaniu niepodległości borykają się z olbrzymimi kłopotami gospodarczymi a także z korupcją. To spowodowało w 2003 roku wybuch dużych niepokojów społecznych. Rząd poprosił o pomoc, miesiąc później ponad dwustu policjantów , żandarmów i żołnierzy pod dowództwem australijskim i nowozelandzkim wylądowało na Wyspach Salomona.

Całkowita liczba ludności wedle najnowszych danych wynosi prawie dwieście milionów ludzi. Jednak powierzchnia kraju jest bardzo duża, wynosi ponad osiem i pół miliona kilometrów kwadratowych. Ustrój jaki mamy obecnie w Brazylii nazywamy republiką związkową. Kraj podzielony na dwadzieścia sześć stanów oraz jeden dystrykt federalny. W tym ustroju prezydent jest jednocześnie szefem rządu i głową państwa. Tereny obecnej Brazylii były już zasiedlone sześć tysięcy lat temu przez rdzennych mieszkańców zwanych Indianami. Od XIV do XIX wieku tereny zostały opanowane przez Portugalczyków. Obecnie po głębokim kryzysie wywołanym rządami junt wojskowych kraj wychodzi z zapaści. Widoczny jest wzrost inwestycji zagranicznych oraz stopniowy rozwój cywilizacyjny. Kraj słynie z najlepszego karnawału na świecie. Brazylia w roku 2014 stanie przed dużym wezwaniem, zorganizuje bowiem piłkarskie Mistrzostwa Świata. Piłka nożna jest najbardziej popularnym sportem w kraju, pięciokrotnie reprezentacja zdobywała tytuł najlepszej drużyny globu. Portugalia jest republiką parlamentarną, liczba ludności według danych statystycznych z 2008 roku wynosi ponad dziesięć i pół miliona obywateli. W dalekiej przeszłości tereny te były zamieszkiwane przez ludy celtyckie i iberyjskie. Następnie nastąpiła ekspansja Imperium Rzymskiego, w wyniku , którego tereny obecnej Portugalii znalazły się w obszarze tego imperium. Panowanie Rzymian w tej części Europy trwało do początków piątego wieku naszej ery i przyniosło wiele różnorakich korzyści m.in. rozwój cywilizacyjny i kulturowy. Następowała również integracja z pozostałymi częściami Imperium. Portugalia w wiekach późniejszych weszła w epokę germańską. Wiek VIII to pojawienie się Arabów na Półwyspie Iberyjskim. W czasach rekonkwisty ( wieki IX-XI) ziemie te ponownie znalazły się pod panowaniem chrześcijan. W roku 1249 Portugalia osiągnęła swój obecny stan terytorialny. Równocześnie następowało wzmocnienie znaczenia możnowładców, władz kościelnych a także zakonów rycerskich. Bardzo prężnie rozwijało się rzemiosło i handel.

Czasami trzeba go długo szukać. Delfiny butlonose podążają za pożywieniem na falach, które przeniosą je na płyciznę, gdzie znacznie łatwiej będzie łowić. W zachodniej Australii te delfiny podejmują jeszcze trudniejsze wyzwania. Stosują różnego rodzaju triki i wybiegi, by upolować Male rybki. Gdy podpłyną zbyt blisko brzegu, grozi im wyrzucenie na niego. Chociaż większość związanych z wodą stworzeń w tropikach żyje wokół raf koralowych i podwodnych łąk, są zadziwiające wyjątki. Wydaje się Malo prawdopodobne, że na pustyni w Bahrajnie można trafić na kolonie morskich ptaków, jednak co roku tysiące kormoranów arabskich zbiera się tam w celu złożenia jaj. Każde gniazdo budowane jest poza zasięgiem dzioba sąsiada. Dzięki wiatrowi, tamtejsze płytkie morza obfitują w ryby, z uwagi na fakt przenoszenia dużych ilości minerałów wraz z piaskiem. Samica walenia żyła tych wodach wraz ze swoim małym przez osiem miesięcy, korzystając jedynie z rezerw tłuszczowych, bo na tych terenach nie było dla niej żadnego pożywienia. Humbaki odpływają z tropików ku morzom klimatu umiarkowanego U wybrzeży Indonezji znajdują się pojedyncze rafy, w których żyją niemal wszelkie gatunki ryb, jakie zamieszkują Karaiby. Jest tu tez dziesięć razy tyle gatunków koralowców. Koralowce rosną w tych wodach dzięki pomocy mikroskopijnych roślin – alg, które wyrastają na tkance polipów. Polipy żywią się chwytając przepływające drobiny pożywienia czółkami. Nocą algi są nieaktywne, ale wtedy polipy wysuwają jeszcze więcej czułków, dzięki czemu koralowce odżywiają się całą dobę. Ta dobrze wyważona współpraca przynosi korzyści i polipom i algom. Wspólnie przemieniają bezpłodne morza w bogate ogrody. W indonezyjskich rafach życie toczy się tak bujnie, ponieważ położone są na ogromnym skrzyżowaniu dróg: to miejsce spotkania dwóch oceanów – Indyjskiego i Pacyfiku. Właśnie tam mieszkają najmniejsze na świecie koniki morskie, mierzą mniej niż 2 cm. Małże odstraszają potencjalnych wrogów pulsowaniem elektrycznym. Jest także cale mnóstwo węży. Pożywienia szukają w szczelinach raf i koralowca. Dzisiaj tylko 6% raf indonezyjskich nie jest zanieczyszczonych.

Nowy Jork, metro, w środku zmęczony Ian Malcolm. Jedzie na spotkanie, na które został umówiony z Johnem Hammondem. Po drodze zaczepia go jeden z pasażerów i poznaje go. Malcolm swojego czasu występował w telewizji i przekonywał widzów, że na niedaleko oddalonej wyspie żyją dinozaury i nawołuje, by nik absolutnie się tam nie zapuszczał. Teraz podchodzi do niego jeden z tych widzów, pierwszy lepszy głupek, których wiele na świecie. Zaczyna się z niego nabijać. Malcolm jednak nie zwraca na to uwagi. Kiedy dociera do Hammonda, rozmawia z nim o tym, co było, co u Granta i Ellen, co u wnuczków Hammonda. Staruszek mówi mu, że jego brat chce przejąć korporację i zająć się sprowadzaniem dinozaurów do Stanów Zjednoczonych, tak żeby ludzie mogli je oglądać na własne oczy. Malcolm uważa, że to jeszcze głupsze niż samodzielne pojechanie na tę wyspę. Jednak zaraz potem dowiaduje się, że jego dziewczyna, zapalona dziennikarka, popłyneła samodzielne, by nakręcić na temat wyspy reportaż. Malcolm jest w szoku i od razu organizuje ekipę ratowniczą. Cała grupa dociera do Parku Jurajskiego. Malcolm od początku jest do niej negatywnie nastawiony, ponieważ aż za dobrze pamięta, jak było podczas jego ostatniej wizyty tutaj. Pamięta krew, pamięta tragedię, jaka się tu przytrafiła. Dlatego teraz czym prędzej chce zabrać stąd swoją dziewczynę i wracać do Nowego Jorku. Jest ostrożny, zastanawia się, jak znaleźć dziewczynę. Kiedy natrafiają na jej trop, nie ma jej przy plecaku, który zostawiła. Robiła kawałek dalej zdjęcia stegozaurusom. Wszyscy są zachwyceni dinozaurami, ale Malcolm wie, że to tylko początkowe wrażenie. Na początku zawsze jest ‘och, ach’, a potem wszyscy krzyczą przerażeni. Pamięta to wszystko. Chce namówić swoją dziewczynę na powrót, ale ta nie chce nawet o tym słyszeć. Malcolm jednak jest nieugięty – przekonuje ją, że to bardzo niebezpieczne miejsce. I nagle wydarza się coś niebezpiecznego – kiedy robi zdjęcia młodemu stegozaurusowi, aparat zwija rolkę i wystrasza piskle. Z odsieczą biegnie ogromna matka i chce zabić Sarę. Ledwo ledo udaje jej się uciec. Malcolm przekonuje, że to było nic, że stanie się o wiele gorzej, jeśli natychmiast stąd nie uciekną. Ona dalej jest niugięta.