Czasami trzeba go długo szukać. Delfiny butlonose podążają za pożywieniem na falach, które przeniosą je na płyciznę, gdzie znacznie łatwiej będzie łowić. W zachodniej Australii te delfiny podejmują jeszcze trudniejsze wyzwania. Stosują różnego rodzaju triki i wybiegi, by upolować Male rybki. Gdy podpłyną zbyt blisko brzegu, grozi im wyrzucenie na niego. Chociaż większość związanych z wodą stworzeń w tropikach żyje wokół raf koralowych i podwodnych łąk, są zadziwiające wyjątki. Wydaje się Malo prawdopodobne, że na pustyni w Bahrajnie można trafić na kolonie morskich ptaków, jednak co roku tysiące kormoranów arabskich zbiera się tam w celu złożenia jaj. Każde gniazdo budowane jest poza zasięgiem dzioba sąsiada. Dzięki wiatrowi, tamtejsze płytkie morza obfitują w ryby, z uwagi na fakt przenoszenia dużych ilości minerałów wraz z piaskiem. Samica walenia żyła tych wodach wraz ze swoim małym przez osiem miesięcy, korzystając jedynie z rezerw tłuszczowych, bo na tych terenach nie było dla niej żadnego pożywienia. Humbaki odpływają z tropików ku morzom klimatu umiarkowanego U wybrzeży Indonezji znajdują się pojedyncze rafy, w których żyją niemal wszelkie gatunki ryb, jakie zamieszkują Karaiby. Jest tu tez dziesięć razy tyle gatunków koralowców. Koralowce rosną w tych wodach dzięki pomocy mikroskopijnych roślin – alg, które wyrastają na tkance polipów. Polipy żywią się chwytając przepływające drobiny pożywienia czółkami. Nocą algi są nieaktywne, ale wtedy polipy wysuwają jeszcze więcej czułków, dzięki czemu koralowce odżywiają się całą dobę. Ta dobrze wyważona współpraca przynosi korzyści i polipom i algom. Wspólnie przemieniają bezpłodne morza w bogate ogrody. W indonezyjskich rafach życie toczy się tak bujnie, ponieważ położone są na ogromnym skrzyżowaniu dróg: to miejsce spotkania dwóch oceanów – Indyjskiego i Pacyfiku. Właśnie tam mieszkają najmniejsze na świecie koniki morskie, mierzą mniej niż 2 cm. Małże odstraszają potencjalnych wrogów pulsowaniem elektrycznym. Jest także cale mnóstwo węży. Pożywienia szukają w szczelinach raf i koralowca. Dzisiaj tylko 6% raf indonezyjskich nie jest zanieczyszczonych.

Mount Everest ma około 60 milionów lat; nazwa góry po Georgu Everest, brytyjskim geodecie, zapaleni wspinacze umieszczają Mount Everest na liście gór, które chcą „pokonać”; najmłodsza osoba uczestnicząca we wspinaczce miała 15 lat, najstarsza 64; wielu wspięło się na szczyt, po czym straciło życie, w wyniku wyczerpania; ponad 6000 osób wspinało się na Mount Everest, jednak tylko ok 2250 udało się osiągnąć szczyt; ponad 200 osób straciło życie wskutek warunków pogodowych; ok 120 ciał zostało na Mount Everest; najdłuższy pobyt na szczycie trwał 21,5 godziny Edmund Hillary był pierwszym, który dotarł na szczyt Mount Everest. Było to 29 maja 1953 roku; Bahadur Sherhant jest najstarszym wspinaczem, który w wieku 76 lat dotarł na szczyt. Osiągnął to 25 maja 2008 roku; kraje, które można zobaczyć ze szczytu: Tybet, Indie, Nepal; 1963 – pierwsi Amerykanie dotarli na szczyt; 1990 – syn Edmunda Hillarego, dotarł na szczyt; 1996 – jedenaście osób zginęło podczas wiosennej wyprawy. wspinałeś się wcześniej na mniejsze góry i jesteś gotowy do kolejnego wyzwania, chcesz udowodnić, że wspinaczka na Mount Everest jest nie tylko dla tych najbardziej wysportowanych. Erik Weihenmeyer, wspiął się na Everest nawet po utracie wzroku, a Glasgow ze Szkocji chce wspiąć sięna Everest na wózku inwalidzkim. Pasja i miłość prowadzi ludzi na Everest  ludzie lubią bić rekordy, które inni wcześniej ustanowili, nie ma innego terenu wyżej położonego, więc zapaleni wspinacze czują, że muszą być tam chociaż raz, zanim powiedzą „Dowidzenia” tej ziemi, prawdziwy widok pięknych Himalajów jest możliwy dopiero po osiągnięciu wyzwania, inwestujesz w osobistą satysfakcję, wspinanie się na Everest może być uzależniające. Jest wiele osób, które po spróbowaniu, kontynuują swoją przygodę ze wspinaczką, głównie po to, żeby zwiększać swoją odporność psychiczną, a także dla czystej przyjemności, która towarzyszy wspinaczce , niektórzy wspinają się żeby uczcić pamięć Edmunda Hillarego, profesjonalni twórcy filmów dla National Geographic wspina się, żeby nagrać filmy o Mount Everet i móc podzielić się tym z całym światem.