Po śmierci Marii Konopnickiej dom w Żarnowcu pozostał w posiadaniu jej rodziny. Najczęściej przebywały w nim córki poetki: Zofia Mickiewiczowi i Laura Pytlińska. W jadalni znajdują się dwa portrety Laury, która była niezwykle piękną kobietą. Po I wojnie światowej do Żarnowca wróciła z długiej tułaczki Zofia Mickiewiczowi z mężem. Teraz ona przejęła opiekę nad dworkiem. Nadchodzi kolejna zawierucha wojenna. W nocy pod koniec 1944 roku, Niemcy wywieźli do Oświęcimia męża Zofii i tam dokonał się jego los. Ona sama musi uciekać i pozostawia dworek bez opieki. Wraca w roku 1945. Zauważa liczne zmiany i opuszczenie rodzinnej przystani. Umieszczono tu, bowiem szpital i ślady działalności tej placówki widać było wszędzie. W 1956 rok, Zofia Mickiewiczowi ofiarowała dworek i park narodowy narodowi polskiemu. Miała wówczas 90 lat. Zmarła w kilka miesięcy później. W 1957 roku, decyzją ministra kultury i sztuki, powołano do życia muzeum biograficzne Marii Konopnickiej. Po przeprowadzeniu prac rekonstrukcyjnych, muzeum otwarto w roku 1960. Maria Konopnicka przez większa część życia czuła się tułaczką pozbawioną ojczystego domu. Tęsknotę swoją wyrażała w listach do Elizy Orzeszkowej. Na spełnienie marzeń nie posiadała jednak środków materialnych. Zbliżał się jubileusz 25 – lecia pracy pisarskiej Konopnickiej. Myśl by to wydarzenie uczcić a także podarować Marii dom, wysunęła właśnie Orzeszkowa. Precedensem był dar narodu, dworek w Oblęgorku, który otrzymał Henryk Sienkiewicz. Wkrótce rozpoczęto przedsięwzięcie, które poparł Sienkiewicz. Powołany zosta komitet, który zajął się gromadzeniem datków na ten cel. Początkowo komitet zamierzał nabyć willę Juliana Ochorowicza, jednego z prekursorów telewizji. Uczony mieszkał w Wiśle, nosił się jednak z zamiarem wyjechania do Paryża. W trakcie rozmów wyszedł jednak na jaw mizerny stan obiektu i od kupna odstąpiono. Spośród 36 ofert brano jeszcze pod uwagę Gierczyce, koło Bośni oraz właśnie Żarnowiec. Mankamentem dworku w Gierczycach było zbyt bliskie sąsiedztwo uczęszczanej drogi i usytuowanie na północnym, pozbawionym słońca stoku. W tej sytuacji pozostał Żarnowiec.

Szczawnica to mała miejscowość położona na południu Polski w Pieninach. Z pełnym przekonaniem można stwierdzić, że Szczawnica jest „sercem” Pienin. Miasteczko położone jest w niezwykle przepięknej Dolinie Potoku Grajcarek pomiędzy Radziejową, a tzw. Małymi Pieninami. Miasto to leży na wysokości ponad 500 m.n.p.m. Ze Szczawnicy bardzo blisko jest do słowackich sąsiadów. Miasteczko znane jest przede wszystkich z uzdrawiających właściwości wód mineralnych. Poza tym planuje tu niesamowicie zdrowy klimat, gdyż ponad połowę powierzchni tego miasta pokryte jest lasami. Dzięki takiemu położeniu oraz licznym lasom w Szczawnicy jest zawsze bezwietrznie, a mikroklimat ma zbawienny wpływ na nasze zdrowie. Poza tym w tej części Pienin jest mało opadów deszczu, więc dowoli można się wygrzewać w promieniach słońca. Na terenie miasta znajduje się również Pieniński Park Narodowy, w którym znajdziemy bardzo rzadkie okazy roślin. Kto tutaj przyjedzie na pewno będzie chciał powrócić, gdyż jest to znakomite miejsce do oderwania się od codziennego życia. Szczawnica jest oprócz szlaków rowerowych, spływu Dunajcem i wąwozu Homole może się także pochwalić licznymi szlakami górskimi, które prowadzą w najpiękniejsze zakątki Pienin oraz w Beskid Sądecki. W centrum miasta można skorzystać z linowej kolejki i wjechać na szczyt Palenicy. Jednak na tych, którzy nie lubią prostych rozwiązań czeka żółty szlak prowadzący właśnie na ten szczyt. Kolejny szlak, który warto przemierzyć, to droga prowadząca na Durbaszkę (szlak niebieski). Idąc tym szlakiem trzeba wygospodarować około trzy godzinę na marsz w jedną stronę. Poza tym warto też wliczyć czas na postoje i zachwyt nad wspaniałymi widokami, jeśli oczywiście pogoda będzie temu sprzyjała. Następny szlak, którego nie możemy pominąć poprowadzi nas na słynne Trzy Korony, a na tych, których ta droga nie zmęczy czekać będzie kolejny szlak prowadzący z tego szczytu na Sokolicę, która podziwiać można podczas spływu Dunajcem. Poza tym mamy jeszcze do wyboru szlak na górę Wysoką, który swój początek bierze w Jaworkach oraz szlak do Schroniska na Przehybie, które leży już w Beskidzie Sądeckim.