Pobudka wstać, koniom wody dać.Jeździectwo staje się w Polsce i na całym świecie coraz popularniejsza formą aktywności ruchowej. Koń powoli wraca do łask. Jak grzyby po deszczu wyrastają stadniny, gdzie w zależności od umiejętności i zasobności portfela można dosiąść mniej lub bardziej udanego wierzchowca. Coraz więcej osób decyduje się także na zakup własnego konia, który służy nie tylko jako zwierzę pod wierzch, ale staje się prawdziwym, ukochanym przyjacielem. Trudno się dziwić nowej modzie. Zamiłowanie do koni zawsze mieliśmy w genach. Jeździectwo jest sportem, który uprawiać mogą praktycznie wszyscy niezależnie od wieku i kondycji fizycznej. Daje ono możliwość kontaktu z żywym zwierzęciem, mądrym inteligentnym i ciepłym. Zaspokaja nasze pragnienie doznań estetycznych, bo czyż jest coś równie pięknego, pełnego gracji i siły jak koń w galopie lub kłusie.Na koniec, jeździectwo jest sportem w miarę przystępnym finansowo. Nie wymaga zakupu drogiego sprzętu, a odpowiednia stadnina z fachowym instruktorem na pewno znajduje się niedaleko domu. Sporty ekstremalne – dreszczyk emocji pilnie poszukiwany.Nie można ukryć, iż sporty ekstremalne przyciągają pewny, specyficzny gatunek ludzi. Są to ludzie, którym nie wystarcza codzienność, którzy do pełni szczęścia potrzebują wyzwań i emocji, o jakich przeciętny zjadacz chleba nawet nie chce słyszeć, którzy w ryzyku i niebezpieczeństwie widzą sens swojego życia. Jedni tłumaczą uprawianie sportów ekstremalnych koniecznością sprawdzenia samego siebie, inni chęcią przeżycia prawdziwej przygody, oderwania od codziennych szarych obowiązków. Niezależnie od motywów ich postępowania osoby takie uzależnione są od dopływu adrenaliny, która pozwala im na pełniejsze przeżywanie wrażeń. A trzeba przyznać, iż obecna oferta sportów ekstremalnych jest coraz bogatsza, coraz bardziej dostępna i adresowana do coraz szerszej grupy poszukiwaczy mocnych wrażeń. Od nocnych wyścigów samochodowych po ulicach miast, po szybowanie na lotniach, loty balonem, wspinaczkę wysokogórską, skoki spadochronowe i wiele innych. Zawsze niebezpiecznie, ryzykownie, z odrobiną szaleństwa. Każdy znajdzie coś odpowiedniego dla swoich potrzeb i możliwości.

Bez wątpienia każdy słyszał o Mount Everest. Z pewnością uczyliśmy się o tym w szkole. Zapaleni wspinacze marzą, aby kiedyś osiągnąć szczyt Mount Everest. Mount Everest to niewątpliwie jedna z najbardziej niesamowitych struktur na planecie Ziemia. Ulokowana w Himalajach, na granicy Chin i Nepalu. Mount Everest jest znane także pod nazwą „Czomolungma”, „Sagarmatha”, „Szczyt XV”. Najwyższa „naturalna architektura”, Mount Everest przyciąga tłumy alpinistów z różnych części świata, każdego roku. Chociaż wielu ludzi próbuje, nie każdy kończy wspinaczkę z sukcesem. Do teraz tysiące indywidualistów próbuje osiągnąć szczyt Mount Everest, jednak tylko niewielka część z nich wykonała zadanie. Dotarcie na szczyt Mount Everest jest zadaniem, które wymaga ogromnego doświadczenia. Czasami, nawet profesjonalni alpiniści dobrze znający się na wspinaczce, mają problemy z poradzeniem sobie z tą gigantyczną strukturą. Niektórzy stracili życie, próbując walczyć z Mount Everest – najwyższą górą na świecie. 8848m, Mount Everest jest uważana za najwyższą górę na świecie. Góra ta zaistniała, kiedy himalajskie pasmo górskie zostało uformowane jako wynik subdukcji płyt tektonicznych. Jako że ruchy tych płyt są kontynuowane również dzisiaj, góra „rośnie” kilka centymetrów każdego roku. Szczyt jest pokryty lodowcami i lodem przez cały rok, a temperatura wynosi od 0°F (latem) do -76°F (zimą). Temperatura jednak jest zdradziecka. Czasami może wynieść nawet 100° poniżej zera. Na samym szczycie Mount Everest jest tylko 1/3 tlenu potrzebnego do życia!! W dodatku wiatr na Mount Everest może osiągać siłę huraganu, tj. 118 mil na godzinę! Kolejnym czynnikiem jest poziom tlenu, który zmniejsza się im wyżej się wspinasz. Niski poziom tlenu może powodować dezorientację lub choroby. Wielu wspinaczy stosuje technikę „wspinać się wysoko, spać nisko”. Dosłownie oznacza to powrót w niższe partie góry, gdy jest czas na odpoczynek; jednak jest to wymagane tylko dlatego, żeby zebrać siły na kolejną wspinaczkę.

Wyprawa na Mount Everest jest z pewnością wysoko na liście zapalonych alpinistów. Wyprawa ta wymaga bardzo dokładnego przygotowania. Podstawą jest oczywiście psychiczna gotowość i umiejętności wspinaczkowe. Jest niezwykle ważne, żeby mieć już za sobą wspinaczki, które w jakiś sposób przybliżą obraz ewentualnej wspinaczki na najwyższą górę świata, jaką jest Mount Everest. Wyprawa ta wymaga także od wspinacza dźwigania ciężkiego plecaka w ciągu trwania całej ekspedycji. Przyzwyczajenie się do niskich temperatur jest wysoko zalecane. Istnieją cztery obozy podczas drogi na Mount Everest. Znajomość wzniesienia każdego z nich znacznie ułatwia wspinaczkę. Im wyższy obóz, tym temperatura niższa. Najbardziej niebezpieczną częścią wyprawy zdaje się być partia pomiędzy podstawową bazą, a obozem pierwszym, na który składa się wspinaczka przez lód. Ten teren jest ekstremalnie niebezpieczny, zginęło tu 19 osób. Dlatego wyprawa ta wymaga przygotowania nie tylko fizycznego, ale także psychicznego. Śmierć na Mount Everest to niestety prawda, nawet jeśli wolałoby się o tym nie myśleć. Ciągle około 200 martwych osób leży na zboczach góry. W ciągu roku, statystycznie mówiąc, co dziesiąta osoba kończy wspinaczkę śmiercią. Według jednej z brytyjskich gazet z 8030 wspinaczy 212 zmarło na górze. To oszałamiająca liczba! Te same wyniki pokazują, że 56% osób zginęło podczas schodzenia z góry, a 17% umarło po decyzji powrotu na górę, w celu osiągnięcia szczytu. 15% zginęło w drodze na szczyt. Wynika z tego, że więcej osób ginie w drodze powrotnej. Powyżej 8000m zaczyna się tak zwana „przestrzeń śmierci” , z powodu niskiej zawartości tlenu. Powoduje to spustoszenie w ciele i mózgu człowieka. Przykładem tego jest znacznie szybszy oddech – z normalnego oddechy, wynoszącego ok 20-30 oddechów na minutę do 80-90 oddechów na minutę. Może to powodować wyczerpanie energii niezwykle szybko. Temperatury takie mogą wywołać obrzęk mózgu, co może okazać się fatalne w skutkach. Smutna rzeczywistość jest taka, że mnóstwo ludzi, którzy giną na Mount Everest, zostają tam.. Mount Everest jest niezwykłym osiągnięciem dla wspinaczy na całym świecie, ale może oznaczać też grób, dla tych, którzy próbowali, ale nie udało im się..